Turystyka w Polsce

wczasy, wakacje, urlop

< Poprzednia  1  [2]  3  4  Następna >

"Lubiana" w Łubianie

01 September 2011r.

Jadąc pociągiem lub samochodem z Kościerzyny w kierunku zachodnim, natrafia się, po minięciu obszaru leśnego, na zdumiewający widok. Oto pośród pól ukazuje się wielki kompleks jasnych budynków nowoczesnego zakładu przemysłowego, który wyrósł-podobnie jak setki innych - po ostatniej wojnie. Wzniesiono go na tym piaszczystym i nieurodzajnym płachciu kaszubskiej ziemi, aby tutejszym mieszkańcom stworzyć źródło zarobku i ożywić ten zapomniany dotychczas przez Boga i ludzi, na pół martwy gospodarczo zakątek. Mowa tu o Zakładach Porcelany Stołowej "Lubiana" w ŁUBIANIE, zbudowanych w latach 1966-69 kosztem 350 milionów zł i pracujących pełną parą od początku 1972 r. Zatrudniają one ponad 1200 osób, w większości kobiet, dla których nie było dotychczas w tej okolicy większych możliwości zarobkowania, poza własnym gospodarstwem.


Lubiszewo

02 September 2011r.

Tę niewielką dziś wioskę, położoną w odległości 6 km na zachód od Tczewa często wymieniają źródła wczesnośredniowieczne; po raz pierwszy w 1198 r" kiedy książę Grzymisław ze Świecia nadał część dochodów kościelnych we wsi Lubissou zakonowi joanni-tów. Osada leżała przy starym szlaku handlowym via regia, wiodącym z głębi kraju nad Bałtyk. Już w XII w. istniała w Lubiszewie stacja celna i karczma na podgrodziu, które znajdowało się w miejscu najstarszej części wsi. Sam gród miał się znajdować na obecnym cmentarzu przykościelnym, lecz nie pozostało z niego żadnego śladu. Rezydowali w nim kasztelanowie, m.in. znany z imienia Warczon, urzędujący w latach 1229 - 40, a obok niego podczaszy Domasław oraz stolnik Wirgon. Gród lubiszewski wybrany został w 1229 r. na siedzibę udzielnego księcia państewka powstałego na okolicznych ziemiach, po podziale Pomorza Gdańskiego przed 1220 r. przez księcia Mściwuja I na cztery części. W nieznanym dokładniej czasie osiedli w Lubiszewie joannici,o których wiemy, że posiadali zameczek (domus), kaplicę oraz szpitalik. Panujący na grodzie Sambor II tytułował się księciem lubiszewskim do czasu przeniesienia w 1252 r. stolicy do nadwiślańskiego Tczewa. Jego dotychczasową rezydencję pozyskali niebawem joannici.


Martwa Wisła

15 October 2011r.

Jest to dawny końcowy odcinek koryta Leniwki, czyli lewego ramienia Wisły. Ogromne i korzystne zmiany nastąpiły na tym odcinku w ciągu XIX w. Najpierw, podczas wielkiej powodzi w styczniu 1840 r., wody Leniwki zastopowane olbrzymim zatorem lodowym przerwały w nocy na 1 lutego pod wsią Górki wał wydmowy o szerokości 1,5 km i wysokości 23 m i utworzywszy w nim potężną wyrwę, poczęły spływać nią do Zatoki Gdańskiej. To nowe ujście nazwał Wincenty Pol Wisłą Śmiałą. Przebywa! on w tych stronach jako internowany żołnierz powstania listopadowego w 1831 r.. a następnie jako podróżny w 1842 r. W jego opisie Żuław Gdańskich zawarte są wspomnienia rybaka, który był świadkiem katastrofy, gdyż znajdował się na łodzi obok zatoru. Noc była straszna i ciemna... szumiały wody na zatorze... Przestaliśmy robić wiosłami, ale łódź naszą niosła woda na zator... w tejże chwili poczęła kra pękać i strzelać, jakby z dział bito!... A równocześnie rozległ się straszny huk i szum w powietrzu, jakby się cała ziemia trzęsła!... Rozwarła się morska topiel szumna, fale biły wysoko... puściliśmy się z prądem wody i fali oczekując tego, że się lada chwila o zator rozbijem.


Nowy Port

17 October 2011r.

Cały teren, na którym rozciąga się dzielnica Gdańska o nazwie zamieszczonej w tytule, należał wraz z sąsiednimi obszarami, położonymi na lewym brzegu końcowego odcinka Wisły, do cystersów oliwskich. Te dawne związki omawianego terenu z Oliwą, sięgające końca XII w., przypominają nazwy: nabrzeże Oliwskie w Nowym Porcie i ul, Oliwska, będąca jedną z głównych arterii tej dzielnicy. Wschodnią granicą Nowego Portu jest końcowy odcinek koryta Martwej Wisły (mieszczący część portu gdańskiego) z potężną twierdzą Wisłoujście na przeciwnym brzegu. Po stronie północnej ciągnie się Kanał Portowy o szerokości do 150 m, z przystanią promową linii Gdańsk - porty skandynawskie przy nabrzeżu kpt. Ziółkowskiego, a dalej basen portowy Władysława IV. Za Kanałem Portowym widać półwysep Westerplatte z wyniosłym Pomnikiem Obrońców Wybrzeża ("Westerplatte"). Na zachodnim krańcu dzielnicy rozbudowane są wyloty kilku linii komunikacyjnych do Gdańska i Wrzeszcza, a na południe od niej rozciągają się mokradła wysychającego jeziora Zaspa, niegdyś znacznie rozleglejszego.


Gdańsk Oliwa

11 October 2011r.

Rozbudowała się na prastarym terenie osadniczym, zamieszkanym już przed około 2500 laty przez prasłowiańską ludność kultury wschodnio-pomorskiej. W 1186 r. osadził książę Sambor I in loco, qui Olyva dicitur (= w miejscu, które nazywa się Oliwa) konwent cystersów, sprowadzonych z Kołbacza na Pomorzu Zachodnim. Nazwa tej miejscowości, dziś najdalej na północ wysuniętej połaci Gdańska, wywodzi się od przepływającego przez nią Potoku Oliwskiego, który pierwotnie nosił miano Oława. Tak również najprawdopodobniej nazywała się leżąca nad nim osada, ale cystersi skojarzyli to brzmienie z mons Olivarum (-Górą Oliwną) w Palestynie i wprowadzili nazwę Oliwa.


Opactwo pocysterskie w Oliwie

08 October 2011r.

Opactwo pocysterskie w Oliwie Zapewne już w XIII w. wytyczone terytorium opactwa cystersów w Oliwie opasano w następnym stuleciu murem, którego przebieg jest nam tylko częściowo znany. Z ogrodzenia tego dochował się do dzisiaj jedynie sędziwy Dom Bramny, niegdyś główny wjazd na teren klasztoru, nazywany od 1709 r. "Domem Zarazy". Wznosi się on przy ul. I Armii Polskiej 15, dawnym rynku osady przyklasztornej. W XIV w. również skonstruowano drugi, wewnętrzny mur, otaczający kościół i klasztor. Przebudowywano go w XVI w. i w 1608 r" kiedy uzyskał dzisiejszą wysokość i kształt. Idąc od strony parku cfo katedry ogląda się ten relikt budownictwa obronnego opactwa ze śladami otworów strzelniczych, wzmocniony rodzajem baszty, usytuowanej w północno-zachodnim narożniku założenia. Minąwszy ją, staje się na placyku przykościelnym, ku któremu zwrócony jest fronton świątyni pocysterskiej. Gdy bullą Universa Christi fidelium cura, ogłoszoną 30 XI11925 r. przez papieża Piusa XI erygowana została pod presją niemiecką, a wbrew woli ludności polskiej diecezja gdańska, wówczas kościół poklasztorny podniesiony został do godności katedry.


Opera Leśna w Sopocie

14 October 2011r.

Znają ten niezwykły obiekt, przepięknie położony pośród zalesionych wzgórz sopockich, rzesze turystów i melomanów z kraju i zagranicy oraz niezliczeni śpiewacy i muzycy, występujący tu oc| 1909 r. Założycielami Opery Leśnej byli: P.W Schaffer, reżyser gdańskiego Teatru Miejskiego, oraz M. Woldmann, burmistrz sopocki. Przezwyciężywszy sprzeciwy pruskiej Rady Miejskiej w Sopocie, nie chcącej finansować szokującej ją inwestycji kulturalnej, doprowadzili w ciągu kilku miesięcy do urządzenia widowni i sceny, na której wystawiono 11 VIII 1909 r. Obóz nocny w Grenadzie. dzieło Rodolpha Kreutzera, francuskiego skrzypka, kompozytora i twórcy oper. Impreza ta spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem społeczeństwa, a osobliwy teatr oblegany byl od tej pory do dzisiaj przez tłumy miłośników śpiewu i muzyki.


Strona 2 z 4, < Poprzednia  1  [2]  3  4  Następna >