Turystyka w Polsce

wczasy, wakacje, urlop

  [1]  2  3  Następna >

Kręgi kamienne

11 September 2011r.

Bory, pustkowia, wzgórza, jeziora. Kamienne kręgi w Odrach, Węsiorach, Kręgi kamienne, zaczarowane, Z martwych wskrzeszone księżyca gustem. Tańczące w dymach modrej mgły z tęgów... (Franciszek Fenikowski) Jeszcze w XIX w. było tych tajemniczych kręgów kamiennych na obszarach Pomorza Gdańskiego wiele. Do dzisiaj dochowały się tylko dwa, mocno jednak zdekompletowane zespoły głazów ustawionych koliście po kilka metrów od siebie i połączonych wieńcem drobnych kamieni polnych. Odkryte niedawno kręgi pod Rybnem, pośród lasu nie były jeszcze badane. Zespół w ODRACH liczył 12 takich kręgów o średnicach od 15 do 33 m, w WĘSIORACH naliczono ich jedynie 4, o średnicach od 11 do 26 m. Pośrodku kręgów ustawiano w pozycji pionowej po jednym lub dwa głazy, nazywane stelami. W sąsiedztwie kręgów odkryto liczne kurhany, 18 w Odrach i 20 w Węsiorach. Usypane są z ziemi lub stosu polnych okrąglaków i obwiedzione kołem z drobnych kamieni.


Latarnia morska w Rozewiu

14 October 2011r.

Zapewne każdego czytelnika wzruszającej noweli Henryka Sienkiewicza pt. Latarnik ogarnia pragnienie ujrzenia prawdziwej latarni morskiej, zapewniającej statkom bezpieczną żeglugę na wodach przybrzeżnych. Dzieje latarnictwa morskiego rozpoczęły się niewątpliwie wkrótce po podjęciu przez człowieka żeglugi. Pierwotnie rozpalano ogniska na wysokich brzegach, cyplach lądu, skałach czy wysepkach. Były one drogowskazem dla żeglarzy spieszących do bezpiecznych przystani. Znani ze swoich żeglarskich wyczynów -handlowych i wojennych - Grecy już około 2300 lat temu palili stałe ognie na specjalnie zbudowanych cokołach kamiennych, ustawionych naprzeciw wejść do portów. W świadomości ludzkiej najbardziej utrwaliła się jednak pamięć o latarni morskiej (o kształcie czworokątnej wieży), wzniesionej około 1280 r. p.n.e. na wysepce Faros, leżącej w rejonie starożytnego portu egipskiego w Aleksandrii. Wiadomo, iż wybudował ją Grek Sostratos, pochodzący ze sławnej kolonii Knidos. W następnych wiekach wzniesiono liczne latarnie w wielu krajach nadmorskich, m.in. w starożytnym Rzymie, Hiszpanii, we Włoszech, Francji, Anglii lub na wybrzeżach niemieckich.


Leśno

07 September 2011r.

Jest to niewielka wieś kaszubska, położona w malowniczej okolicy leśno-jeziornej. Jej zabudowania rozłożyły się po obu stronach przesmyku, przecinającego w poprzek długie na 4 km jez. Leśno. Wieś należy do grupy tak interesujących turystycznie miejscowości południowych Kaszub, jak Odry, Wiele, Wdzydze i inne. W pierwszych wiekach naszej ery, w dobie kształtowania się Słowiańszczyzny mieścił się - być może - w Leśnie ośrodek władzy plemiennej. Dowodzą tego badania archeologiczne z połowy lat siedemdziesiątych, prowadzone przez naukowców łódzkich. Odkryto wówczas wielkie cmentarzysko oraz pozostałości z rozległej osady Wenedów, a nadto dwa kurhany, będące najprawdopodobniej grobowcami miejscowych władców. W jednym z nich natrafiono na prawdziwe skarby archeologiczne, pośród których znalazło się domniemane berło o drewnianej rękojeści, z dwiema szklanymi kulami w srebrnej oprawie, a więc element należący do insygniów władzy. Prócz tego kurhan krył złote i srebrne ozdoby, szklane puchary z importu rzymskiego, kocioł z brązu i ozdobną szkatułkę z biżuterią i przyborami toaletowymi.


Lębork

13 October 2011r.

Jest po Słupsku największym miastem woj. słupskiego, liczącym około 30 tys. mieszkańców. Leży w malowniczej dolinie rzeki Leby, opodal rozległych połaci leśnyćh, pokrywających wysoczyzną morenową. W sąsiedztwie rozlewają się, na tle ciemnej ściany lasu, błękitne wody Jeziora Lubowidzkiego, terenu sportów wodnych i wypoczynku lęborżan. W zamierzchłych czasach znajdowała się na miejscu dzisiejszego Lęborka słowiańska osada Lebno, której nazwę dała przepływająca obok rzeka Leba. Położona korzystnie, bo przy trakcie biegnącym z Gdańska na Pomorze Zachodnie, już w XIII w. prześcignęła w rozwoju stołeczną miejscowość tej ziemi Białogar-dę, w której wznosił się gród, będący siedzibą kasztelanów, a przez jakiś czas również rezydencję udzielnego księcia Racibora.


Mierzeja Helska

17 October 2011r.

Nazywana jest również Półwyspem Helskim. Zbudowana została w ciągu ostatnich paru tysięcy lat z piasków niesionych przez fale i prądy morskie i budowana jest dalej, o czym świadczy przedłużanie się jej, ale także i niszczenie na niektórych odcinkach podczas sztormów. Wyłonione z morza masy piasku wiatr formował w pasma wydm, niskie w części zachodniej, a osiągające wysokość ponad 23 m na wschód od Juraty. Mierzeja Helska ciągnie się od Kępy Swarzewskiej w kierunku południowo-za-chodnim na przestrzeni około 34 m. Jej szerokość w części zachodniej wynosi od 200 do 500 m, w środkowej dochodzi pod Jastarnię do 1100 m, a we wschodnim odcinku, opodal Helu do 2900 m.


miasteczko kociewskie Nowe

05 October 2011r.

Na wyniosłej krawędzi wysoczyzny, opadającej stromo ku dolinie Wisły i przy wschodnim krańcu Borów Tucholskich rozłożyło się niewielkie (liczące dziś około 6000 mieszkańców) miasteczko kociewskie Nowe. Znajduje się ono w połowie drogi między Grudziądzem a Gniewem i przy głównej trasie, biegnącej z Gdańska do Torunia i Poznania, a w odległości 7 km od magistrali kolejowej, z którą łączy je odgałęzienie, wychodzące ze st. PKP Twarda Góra. W dolinie Wisty, tuż pod miastem znajduje się ujście strumienia Mątawa, odprowadzającego wody z zespołu dużych jezior (Mątasek, Radodzierz i Udzierz) rozlewających się pośród Borów Tucholskich, w odległości 10-12 km na zachód od Nowego.


Opactwo pocysterskie w Oliwie

08 October 2011r.

Opactwo pocysterskie w Oliwie Zapewne już w XIII w. wytyczone terytorium opactwa cystersów w Oliwie opasano w następnym stuleciu murem, którego przebieg jest nam tylko częściowo znany. Z ogrodzenia tego dochował się do dzisiaj jedynie sędziwy Dom Bramny, niegdyś główny wjazd na teren klasztoru, nazywany od 1709 r. "Domem Zarazy". Wznosi się on przy ul. I Armii Polskiej 15, dawnym rynku osady przyklasztornej. W XIV w. również skonstruowano drugi, wewnętrzny mur, otaczający kościół i klasztor. Przebudowywano go w XVI w. i w 1608 r" kiedy uzyskał dzisiejszą wysokość i kształt. Idąc od strony parku cfo katedry ogląda się ten relikt budownictwa obronnego opactwa ze śladami otworów strzelniczych, wzmocniony rodzajem baszty, usytuowanej w północno-zachodnim narożniku założenia. Minąwszy ją, staje się na placyku przykościelnym, ku któremu zwrócony jest fronton świątyni pocysterskiej. Gdy bullą Universa Christi fidelium cura, ogłoszoną 30 XI11925 r. przez papieża Piusa XI erygowana została pod presją niemiecką, a wbrew woli ludności polskiej diecezja gdańska, wówczas kościół poklasztorny podniesiony został do godności katedry.


Strona 1 z 3,   [1]  2  3  Następna >