Turystyka w Polsce

wczasy, wakacje, urlop

 

W morskiej toni

28 May 2012r.

Plankton Toń wodna Bałtyku nie ma cech przestrzeni wodnych prawdziwie oceanicznych, nie jest więc pelagialem roztaczającym się ponad wielkimi głębiami otwartego oceanu. Bałtyk jako morze śródlądowe i płytkie, podobnie jak bardziej otwarte Morze Północne, zalega na szelfie mającym urzeźbienie i ślady żłobiącej działalności lądowej. Toń wodna Bałtyku, często nazywana pelagialem, ściśle


Skorupiaki planktonowe

28 May 2012r.

Skorupiaki planktonowe. Najważniejszą grupą planktonu zwierzęcego są skorupiaki widłonogi. Kilka gatunków tych morskich raczków, wytrzymujących dostatecznie duże zmiany zasoleniowe, najbardziej charakteryzuje plankton Bałtyku. Tutaj odbywają one pełny cykl życia, występują w różnych stadiach rozwojowych w toni wodnej i nie zależą od dna. Są stałym planktonem. Do nich należą słonawowodne gatunki widło-nogów z rodzajów Acaitia, Eurytemora, Temora, Centio-pages i inne. Wszystkie trzymają się górnych, mniej słonych wód bałtyckich; są szczególnie typowe dla słonawego środowiska, zwłaszcza dla


Klimat pomorza

05 December 2012r.

Klimat Pomorza Zach. podobny jest do klimatu Niżu Polskiego. Zaznacza się tu jednak większy wpływ morza. Dosyć ważną rolę odgrywa również wyniesienie grzbietu Pojezierza do znacznych jak na ten obszar wysokości. Bałtyk wpływa łagodząco na klimat, wskutek czego średnie temperatury lipca na wybrzeżu dochodzą do 18° a w środkowej Polsce do 20° C. Temperatura zimy waha się tu około 0°, w Warszawie natomiast wynosi — 3° C. Amplituda roczna jest zatem na Pomorzu o wiele mniejsza niż w głębi kraju i wynosi około 18° C. Wiosna i jesień przychodzą tu ze znacznym opóźnieniem. Średnia roczna w obrębie samego Pomorza zmniejsza się ku północy i ku wschodowi. Wyjątek stanowi wybrzeże (Kołobrzeg, Świnoujście, Szczecin),


Pomorze Zachodnie

05 December 2012r.

Pomorze zachodnie leżąc nad Morzem Bałtyckim, jednym z dwóch wielkich mórz zamkniętych Europy, wciągnięte było w orbitę wielkich wydarzeń historycznych i związków gospodarczych, jakie te morza wokół siebie skupiały. Morze bowiem w większym stopniu wiąże, niż dzieli leżące nad nim krainy. Dogodność neutralnych, nie należących do nikogo dróg, jakimi są szlaki morskie, bogactwo połowów morskich każą wyżej cenić przybrzeżne obszary od urodzajniejszych nawet okolic, leżących wewnątrz kraju. Pomorze zajmuje dużą część południowego wybrzeża Bałtyku i jego najdalej na południe wciskającej się zatoki. Tym tłumaczy się łagodny klimat, a więc krótszy niż w okolicach północnych okres utrzymywania się pokrywy lodowej


Historia Pomorza Zachodniego

05 December 2012r.

Dzisiejsza rzeźba Pomorza jest dziełem zlodowacenia dyluwialnego i procesów rzeźbotwórczych, które po ustąpieniu lodowca dokonywały się i stale się dokonują. By jednak zdać sobie sprawę z właściwości podłoża, w którym procesy te się odbywają, wypada zapoznać się pobieżnie z dawniejszymi dziejami geologicznymi tego obszaru. Śladami najstarszej formacji geologicznej są liczne źródła solankowe występujące w pasie przybrzeżnym mniej więcej od Darłowa aż po świnoujście na wschód od Odry i częściowo również w głębi Pomorza (jak np. koło Białogardu) w pasie będącym przedłużeniem obszaru solankowego kujawskiego. Utwory te pochodzą z końca okresu permskiego, kiedy morze formacji cechsztyńskiej zalewało ten obszar Europy. Najliczniejsze źródła solankowe znajdują się w Kołobrzegu, Koszalinie, Kamieniu Pom. Sól kołobrzeska eksploatowana była już w X wieku i wywożona aż do wieku XVIII. Przed wojną było tu czynnych 20 źródeł o 6 % zawartości soli. Jedno ze źródeł w Kamieniu Pom. tryska z głębokości 600 m i daje na minutę 600 litrów solanki.