Turystyka w Polsce

wczasy, wakacje, urlop

< Poprzednia  1  2  [3]  4  5  Następna >

Pałac Opacki w Oliwie

15 October 2011r.

Pośrodku parku i w bezpośrednim sąsiedztwie prezbiterium katedry oliwskiej wznosi się dwuskrzydłowy pałac, dawna siedziba opatów cysterskiego klasztoru w Oliwie. Przez kilkanaście lat po ostatniej wojnie był ruiną po pożarze, spowodowanym w 1945 r. przez uciekających hitlerowców. W pierwszej połowie lat sześćdziesiątych odbudowało pałac Muzeum Pomorskie w Gdańsku na siedzibę działu etnograficznego, który otwarto w 1965 r. w tzw. nowym pałacu, czyli południowym skrzydle, zaś wschodnie, czyli stary pałac oddany został po zakończeniu odbudowy Instytutowi Budownictwa Wodnego PAN. Jak wynika z notatki opata Kaspra Geschkau, wpisanej do kannałów klasztoru oliwskiego w 1579 r. ów pałac stanął na miejscu, na którym zwykli byli przemieszkiwać założyciele klasztoru, czyli książęta pomorscy. Jest to budowla częściowo gotycka, zapewne z XV w., z piwnicą zasklepioną krzyżowo. Fragmenty średniowiecznego muru ściany wschodniej pozostawiono nieo-tynkowane. W tym budynku bawił dwukrotnie, w 1594 i 1598 r., król Zygmunt III Waza. Pierwotnie był to obiekt parterowy, nadbudowany prawdopodobnie po pożarze w 1577 r. o piętro, później przebudowany.


Orunia

17 October 2011r.

Orunia Nad potoczkiem Orania (dziś Oruński Potok) powstała w średniowieczu wioska podgdańska, którą wzmiankuje zapis źródłowy z 1356 r., a która w 1338 r. uzyskała prawo chełmińskie. Osada słowiańska istniała tu zapewne już we wczesnym średniowieczu i z tego czasu zachowała się duża łódź do przewożenia towarów i dwie inne, odkryte w Oruni na obszarze starorzecza. W czasie lokacji wsi w 1338 r. czynny był w niej młyn i karczma, a w początkach XV w. wzmiankowane są 3 karczmy i tartak. Leżąca przy głównym szlaku handlowym (via mercatorum) i pod bramami potężnego Gdańska, miała Orunia duże możliwości rozwoju i rzeczywiście kwitła gospodarczo w okresach pokoju. Podczas wojen natomiast palono ją i grabiono np. wiatach 1454,1520,1577,1627, 1656, 1734, 1807 i 1813. W 1410 r., po zwycięstwie pod Grunwaldem Władysław Jagiełło podarował Orunię Gdańskowi, a ponowił ten dar w 1454 r. Kazimierz Jagiellończyk. Odtąd Orunia wchodziła w skład posiadłości gdańskich. Patrycjusze gdańscy już w XVI w. zaczęli, podobnie jak w Oliwie i Sopocie, wykupywać w Oruni grunta, budować dworki i zakładać parki, ogrody warzywne i sady. Jednym z nich był Andrzej Schopenhauer, przodek znanego filozofa Artura Schopenhauera. Sławny byl oruński dwór i park przy zbiegu dzisiejszych ulic Raduńskiej i Nowiny. Od 1580 r. należał on kolejno do wybitnych rodzin patrycjuszowskich, m.in. Schachmannów, Czirenbergów, Grodków, a w 1814 r. nabył posiadłość Friedrich Hoene, który doprowadził park do świetności i wybudował, względnie przebudował, istniejący dworek. Jego córka Emilia podarowała piękny park oruński Gdańskowi. Zdewastowany i zaniedbany park poddany został w latach 1975-79 gruntownej renowacji i modernizacji z zachowaniem jednak dawnej sieci dróg i ścieżek. Zajmuje on obszar o pow. 11 ha, obejmuje dwa wzniesienia, stawki i potoczek. Do zabytków Oruni zaliczyć można prócz dworku i parku kilka domów z końca XVIII i 1 poł.


Orłowo

15 October 2011r.

W najbardziej chyba malowniczym punkcie naszego wybrzeża, u podnóża piętrzącego się wysoko nad morzem cypla Kępy Redłowskiej rozbudowało się w okresie międzywojennym kąpielisko, nazywane wówczas "Orłowem Morskim". Miejsce to znane było od dawna i cenione dla jego wspaniałej urody. Na wspomnianym cyplu wznosić się miała - według jednej z legend - pośród prasłowiańskiego cmentarzyska tajemnicza, strzeżona przez urodziwe Pomorzanki gontyna bożka Gostka, potężnego władcy morskich toni. Później miotał się tutaj po urwistych zboczach i wśród ciemnej gęstwiny leśnej złowieszczy Smętek, zaprzysiężony wróg słowiańskich Pomorzan, a przyjaciel germańskiej nacji.


Opera Leśna w Sopocie

14 October 2011r.

Znają ten niezwykły obiekt, przepięknie położony pośród zalesionych wzgórz sopockich, rzesze turystów i melomanów z kraju i zagranicy oraz niezliczeni śpiewacy i muzycy, występujący tu oc| 1909 r. Założycielami Opery Leśnej byli: P.W Schaffer, reżyser gdańskiego Teatru Miejskiego, oraz M. Woldmann, burmistrz sopocki. Przezwyciężywszy sprzeciwy pruskiej Rady Miejskiej w Sopocie, nie chcącej finansować szokującej ją inwestycji kulturalnej, doprowadzili w ciągu kilku miesięcy do urządzenia widowni i sceny, na której wystawiono 11 VIII 1909 r. Obóz nocny w Grenadzie. dzieło Rodolpha Kreutzera, francuskiego skrzypka, kompozytora i twórcy oper. Impreza ta spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem społeczeństwa, a osobliwy teatr oblegany byl od tej pory do dzisiaj przez tłumy miłośników śpiewu i muzyki.


Opactwo pocysterskie w Oliwie

08 October 2011r.

Opactwo pocysterskie w Oliwie Zapewne już w XIII w. wytyczone terytorium opactwa cystersów w Oliwie opasano w następnym stuleciu murem, którego przebieg jest nam tylko częściowo znany. Z ogrodzenia tego dochował się do dzisiaj jedynie sędziwy Dom Bramny, niegdyś główny wjazd na teren klasztoru, nazywany od 1709 r. "Domem Zarazy". Wznosi się on przy ul. I Armii Polskiej 15, dawnym rynku osady przyklasztornej. W XIV w. również skonstruowano drugi, wewnętrzny mur, otaczający kościół i klasztor. Przebudowywano go w XVI w. i w 1608 r" kiedy uzyskał dzisiejszą wysokość i kształt. Idąc od strony parku cfo katedry ogląda się ten relikt budownictwa obronnego opactwa ze śladami otworów strzelniczych, wzmocniony rodzajem baszty, usytuowanej w północno-zachodnim narożniku założenia. Minąwszy ją, staje się na placyku przykościelnym, ku któremu zwrócony jest fronton świątyni pocysterskiej. Gdy bullą Universa Christi fidelium cura, ogłoszoną 30 XI11925 r. przez papieża Piusa XI erygowana została pod presją niemiecką, a wbrew woli ludności polskiej diecezja gdańska, wówczas kościół poklasztorny podniesiony został do godności katedry.


Gdańsk Oliwa

11 October 2011r.

Rozbudowała się na prastarym terenie osadniczym, zamieszkanym już przed około 2500 laty przez prasłowiańską ludność kultury wschodnio-pomorskiej. W 1186 r. osadził książę Sambor I in loco, qui Olyva dicitur (= w miejscu, które nazywa się Oliwa) konwent cystersów, sprowadzonych z Kołbacza na Pomorzu Zachodnim. Nazwa tej miejscowości, dziś najdalej na północ wysuniętej połaci Gdańska, wywodzi się od przepływającego przez nią Potoku Oliwskiego, który pierwotnie nosił miano Oława. Tak również najprawdopodobniej nazywała się leżąca nad nim osada, ale cystersi skojarzyli to brzmienie z mons Olivarum (-Górą Oliwną) w Palestynie i wprowadzili nazwę Oliwa.


Nowy Port

17 October 2011r.

Cały teren, na którym rozciąga się dzielnica Gdańska o nazwie zamieszczonej w tytule, należał wraz z sąsiednimi obszarami, położonymi na lewym brzegu końcowego odcinka Wisły, do cystersów oliwskich. Te dawne związki omawianego terenu z Oliwą, sięgające końca XII w., przypominają nazwy: nabrzeże Oliwskie w Nowym Porcie i ul, Oliwska, będąca jedną z głównych arterii tej dzielnicy. Wschodnią granicą Nowego Portu jest końcowy odcinek koryta Martwej Wisły (mieszczący część portu gdańskiego) z potężną twierdzą Wisłoujście na przeciwnym brzegu. Po stronie północnej ciągnie się Kanał Portowy o szerokości do 150 m, z przystanią promową linii Gdańsk - porty skandynawskie przy nabrzeżu kpt. Ziółkowskiego, a dalej basen portowy Władysława IV. Za Kanałem Portowym widać półwysep Westerplatte z wyniosłym Pomnikiem Obrońców Wybrzeża ("Westerplatte"). Na zachodnim krańcu dzielnicy rozbudowane są wyloty kilku linii komunikacyjnych do Gdańska i Wrzeszcza, a na południe od niej rozciągają się mokradła wysychającego jeziora Zaspa, niegdyś znacznie rozleglejszego.


Strona 3 z 6, < Poprzednia  1  2  [3]  4  5  Następna >